ماجرا به فعالسازیِ یک شبکهٔ عصبیِ مخصوصِ «حل مسئله» برمیگردد.
پاسخ این سؤال، در چارچوبِ «اَبَرداراییهای عصبی» است.
در چارچوب «اَبَرداراییهای عصبی» (Neural Superassets) هر تجربهٔ یادگیری میتواند به یک دارایی عصبیِ پایدار تبدیل شود.
این داراییها، الگوهای تقویتشدهٔ ارتباطات عصبی هستند که پایهٔ مهارت، حل مسئله و خلاقیت شما را میسازند.
برای اینکه سر آزمون، «دانستهها» به «حل کردن» تبدیل شوند، باید دارایی عصبیِ متناظر را قبل از جلسهٔ آزمون ساخته باشید.
چارچوب علمی «Neural Superassets» (اَبَرداراییهای عصبی) برای نخستین بار در این کتاب معرفی شده است.
این کتاب بهصورت دسترسی آزاد (Open Access) در پلتفرم پژوهشی Zenodo منتشر شده است.
Zenodo زیرساخت انتشار علمی وابسته به CERN (سازمان اروپایی پژوهشهای هستهای) است که برای انتشار و دسترسی آزاد به پژوهشهای علمی در سطح جهانی استفاده میشود و یکی از مهمترین بسترهای Open Science محسوب میشود.
بهجای انباشت اطلاعات، بر ساختن داراییهای پایدار عصبی تمرکز میکند؛ ساختارهایی واقعی که در شبکههای مغز شکل میگیرند.
این چارچوب مجموعهای از «قواعد» یا «تکنیکها» نیست؛
«لنزی مفهومی» است که بعد از شناخت آن، یادگیری، آموزش و طراحی تجربههای آموزشی را به شکل متفاوتی میبینید.
